Beschrijving

Het werk van de Haagse schilder Sebastiaan Spit draait in belangrijke mate om het spanningsveld tussen fixatie en veranderlijkheid. Wekenlang kan Spit bezig zijn met het vastleggen van een enkel ogenblik. In zijn geval is dat vrijwel altijd een specifiek licht. Hij heeft talloze schilderijen, gouaches en schetsen vervaardigd waarin hij het licht probeert te vangen van een bepaald moment, een bepaalde plek. Het licht op Aruba waar hij tot zijn tiende woonde. Het licht op het Duitse eiland Sylt. Het onvergetelijke licht dat soms in Den Haag en Scheveningen te zien is, een licht dat door zoveel kunstenaars is geschilderd en getekend, maar tot op de dag van vandaag een goeddeels ongrijpbaar licht blijft.
Uit het oeuvre van Spit spreekt een constante fascinatie voor wolken en licht. In de manier waarop Spit zijn fascinatie in zijn werk tot leven brengt, betoont hij zich zowel liefhebber als kenner. Dat hij verwante schilders als Jakob van Ruisdael, Eugène Brands en Ger Lataster goed bestudeerd heeft, staat zijn onbevangenheid en schilderplezier niet in de weg. Integendeel. Spits werk is bij uitstek dat van iemand die erg goed heeft gekeken en die wat hij zag, zo intens als hij maar kan, heeft weergegeven. [Mischa Andriessen]